Drugsverslaving
Wat zijn drugs?
Drugs zijn stoffen die een bewustzijnsverandering teweegbrengen en om die reden worden gebruikt.
Wat is drugsverslaving?
Drugsverslaving is een gedragspatroon dat wordt gekenmerkt door een sterke psychische en meestal ook lichamelijke afhankelijkheid. Deze afhankelijkheid uit zich in een dwangmatige neiging tot regelmatig gebruik van de drug om de geestelijke effecten ervan te ervaren en soms ook om de lichamelijke effecten van onthouding te vermijden.
Wat zijn de effecten van drugsverslaving?
Omdat er een breed palet van (soorten) drugs bestaat, is er ook een heel scala aan effecten. Bovendien moet bij het waarnemen ervan altijd rekening worden gehouden met de individuele component: ieder persoon reageert anders. De effecten komen altijd voort uit specifiek gebruik door een specifiek persoon van een specifieke hoeveelheid van een specifiek middel. Bovendien spelen ook nog eens de specifieke, sociale omstandigheden mee, waarbinnen het gebruik plaatsvindt. Deze omgeving kan een rol spelen in de redenen voor gebruik, in voortzetting van het gebruik, maar zeker ook in beëindiging van de verslaving. Veelvoorkomende effecten zijn: verlies van realiteitszin, verwaarlozing, lichamelijk verval, isolatie, werkloosheid, sociale ontwrichting en aantasting van cognitieve functies.
Hoe is het te herkennen?
Wij beperken ons hier tot de algemene kenmerken en effecten (uit gemiddeld klinische ervaring) van amfetamine, cannabis, ecstasy, cocaïne en pijnstillers.
Amfetamine
Amfetamine, ook wel pep, dope of speed genoemd, is een stimulerend, synthetisch middel dat tot dezelfde groep behoort als efedrine, dexedrine en pervetine. Belangrijkste effecten waarvoor het in poeder- of pilvorm wordt gebruikt, zijn: eetlustremming, hyperactiviteit en euforie. In alle lagen van de samenleving grijpt men in uiteenlopende situaties naar amfetamine: studenten om hun examens te halen, managers om hun targets te halen, huisvrouwen om af te vallen en aanhangers van de techno-scene om hele nachten door te kunnen feesten.
Veelvuldig gebruik kan leiden tot sterke vermagering en uitputting, slaapstoornissen, beschadigingen in hart- en bloedvatenstelsel, longen, lever en nieren, tremoren in handen en armen, bewegingsstoornissen, psychosen (paranoia, beestjes zien) en depressie (bij staken van gebruik).
Omdat gebruik onrust teweegbrengt, die alleen ongedaan gemaakt kan worden met behulp van kalmerende middelen, kan afhankelijkheid van dit soort stimulerende middelen (uppers) leiden tot een bijkomende verslaving, namelijk aan verdovende middelen (downers). Zo ontstaat de ‘duivelsspiraal' van uppers en downers.
Benzodiazepinen
De synthetische groep van de benzodiazepinen behoort tot de sedatieve hypnotica, beter bekend als kalmerende middelen of tranquillizers. De meest gebruikte zijn librium en valium. Ze werken tegen alcoholonthoudingsverschijnselen en valium ook tegen bepaalde vormen van epilepsie. Artsen schrijven deze middelen vaak voor in geval van angst- of slaapstoornis en depressie. Als ‘parkeermiddel' worden benzodiazepinen ook ingezet bij vage, emotionele en nerveuze klachten. Ze zijn redelijk veilig in lage doseringen. Hoge doses leiden echter tot geestelijke en lichamelijke afhankelijkheid; in geval van plotselinge staking kunnen dan zelfs epileptische toevallen optreden. De combinatie met alcohol kan ronduit gevaarlijk zijn.
Cannabis
Natuurlijke harssappen uit hennepplanten (cannabis sativa en cannabis indica) bevatten de werkzame stof THC (tetrahydrocannabinol), die als roes- of kickmiddel kan worden gerookt, gegeten of gedronken. Cannabis (marihuana, hasjiesj, wiet, stuff, pot, shit) komt voor in vaste harsvorm van de gedroogde en geperste vrouwelijke bloemtoppen van de plant (hasj), in de vorm van gedroogde plantdelen (wiet) en als hasjolie, een alcoholisch extract. Hasj en wiet worden meestal gerookt met tabak in zelfgedraaide sigaretten, de zogenaamde joints.
Marihuana leidt bij veelvuldig gebruik tot inactiviteit (amotivatie), concentratiestoornissen, verminderd bewustzijn, ontwikkeling van psychose, versterkte en/of veranderde emoties en zintuiglijke waarnemingen. Lichamelijke schade kan optreden in het immuunsysteem en door ophoping van THC in het vetweefsel van bijvoorbeeld hersens, lever en eierstokken. De verhoogde kans op (long)kanker hangt samen met inname door middel van roken.
Ecstasy
De werkzame stof van ecstasy (ook wel XTC, love drug of party drug genoemd) komt uit dezelfde chemische hoek als amfetamine: MDMA = 3,4 MethyleenDioxyMethylAmfetamine). Wereldwijd geldt dit chemisch preparaat als zogenaamde hard drug, die meestal in pilvorm voorkomt. De direct merkbare effecten lopen uiteen van sterke gevoelens van euforie, energie en genegenheid tot die van angst, verwarring en waanvoorstellingen. Bekende werkingen bij langdurig gebruik zijn hersenbeschadiging, chronische slaap- en concentratiestoornissen, persoonlijkheidsproblemen, psychosen en aandoeningen van nieren, hart en immuunsysteem.
Cocaïne
De natuurlijke oorsprong van cocaïne (coke, sneeuw) ligt in het blad van de Midden-Amerikaanse cocastruik (erythroxylon coca). Uit het sap wordt langs chemische weg een methylester van benzoylecgonine gewonnen, dat als wit poeder op de markt komt of in grove kristalvorm (crack). Het meestal via de neus opgesnoven poeder werkt lokaal verdovend en zeer stemmingverhogend. De extreme euforie zorgt voor een hoge mate van psychische afhankelijkheid; hier wil de gebruiker meer van beleven! De kick van cocaïne kan samengaan met o.a. verhoogde polsslag en bloeddruk, slaapstoornis, geprikkeldheid, opwinding, angst, paniekaanvallen, psychotische aandoeningen als paranoia, hallucinatie en depressie en sterk verlangen naar meer drugs. Schadelijke gevolgen op de lange termijn kunnen zich uiten in onder meer hoge bloeddruk, hartinfarct, lever-, nier- en longschade, aantasting van het neusslijmvlies, ondervoeding, apathie en sterke stemmingswisselingen.
Pijnstillers
Analgetica oftewel pijnstillers zijn (sterke) medicamenten die dienen om pijn te verzachten of weg te nemen. Dat doen ze in principe door het blokkeren van elektrische stroompjes in het zenuwstelsel, die wij als pijn ervaren. Daarbij stimuleren ze tevens gedeelten in de hersenen die helpen bij het ervaren van een goed gevoel; ze maken ons als het ware ‘high'. Pijnstillers zijn er in talloze verschijningsvormen en merknamen. De meest werkzame zijn de zogeheten opioïden, met daarin stoffen afgeleid van opium (bijvoorbeeld codeïne). Dit zijn ook de meest verraderlijke, omdat ze in eerste instantie een euforisch gevoel geven, maar bij langdurig gebruik leiden tot uitgesproken lichamelijke afhankelijkheid. Stoppen met slikken vertaalt zich in ontwenningsverschijnselen die verdwijnen bij voortzetting van het gebruik. Bovendien zijn gaandeweg hogere doses nodig voor het ‘pijnstillend' effect.
De bekendste (verslavende) pijnstillers zijn: codeïne (antihoestmiddel), hydrocodon (sterk algemeen middel, op recept) en oxycontin of oxynorm (zeer sterk opioïd; komt in de buurt van heroïne, dat overigens ook ooit - in 1898 door Bayer - als tuberculosemedicijn op de markt werd gebracht). Bekendste bijwerkingen zijn verstopping, misselijkheid, braken, duizeligheid en onverschilligheid.
Welke behandeling biedt U-Center?
U-Center biedt een volwaardig therapieaanbod voor mensen met verslavingsproblemen. Elk mens is anders dus elke vorm van verslaving vraagt om een andere aanpak te beginnen met zorgvuldig onderzoek naar de ontstaansfactoren en de klachten. Mensen kunnen inzicht verwerven in het ontstaan van hun klachten en er wordt gewerkt aan het veranderen van patronen die een rol hebben gespeeld bij het ontstaan en in stand houden van de klachten. De behandeling richt zich op het versterken van de psychische draagkracht/gezondheid. De onderliggende problematiek is hierbij een belangrijk thema, evenals het verbeteren van de lichamelijke conditie. Tevens wordt aandacht besteed aan sociale factoren zoals werk, gezin, relatie etc.
Klik hier als u alles wilt weten over het unieke behandelplan van U-center.